سازمان ملل متحد سال های 30-2021 را دهه سالمندی سالم معرفی کرده است که یک حرکت و پروژه همکاری جهانی به رهبری سازمان جهانی بهداشت (WHO) است که دولت ها، جامعه مدنی، آژانس های بین المللی، متخصصان، دانشگاه ها، رسانه ها و بخش خصوصی برای بهبود زندگی افراد سالمند، خانواده های آن ها و جوامعی که در آن زندگی می کنند، را گرد هم می آورد (1). از طریق تأیید برنامه عمل دهه سالمندی سالم توسط مجمع جهانی بهداشت، مجمع عمومی سازمان ملل در سال 2020 و کشورهای عضو، بر اهمیت تقویت و مشارکت بین ذی نفعان در سرتاسر جهان برای ایجاد تغییرات معنادار و پایدار در طول دهه تأکید کرده اند (2)، انتظار می رود که برقراری ارتباط با ذی نفعان در بخش ها، مناطق و رشته های مختلف، اشتراک گذاری منابع، شیوه های خوب و درس های آموخته شده، موجب تسهیل فرایندهای توسعه و اجرای سیاست ها و شیوه های مختلف و متنوع جهت ایجاد یک وفاق جهانی گردد تا در آن همه مردم بتوانند زندگی طولانی و سالم داشته باشند (3). در پاسخ به فراخوان دهه سالمندی سالم سازمان ملل متحد برای اقدام مشترک، WHO با شرکای خود در حال همکاری است تا توسعه، بهبود و ایجاد سازوکار تبادل دانش دهه سالمندی سالم سازمان ملل، یک فضای همکاری آنلاین و چندزبانه که کاربران را با سایر ذی نفعان و ابتکاراتی که برای تقویت سالمندی سالم کار می کنند، مرتبط کند (4). مفهوم سالمندی جمعیت از دیدگاه تاریخی یک مشکل نسبتاً جدید است. پیش بینی ها نشان می دهد تا سال 2050 جمعیت سالمندی می تواند به 38 درصد برسد. این تغییر در جمعیت سبب بروز مشکلات اجتماعی و اقتصادی در کشورها می شود، در نتیجه دولت ها تلاش می‎ کنند با اتخاذ و راهبرد راهکارهای مناسب، روند سالمندی و طول عمر افراد را به تأخیر بیاندازند و سبب بهبود کیفیت زندگی آنان شوند (5).

تغییر سیستمی مهمترین روند شکل دهنده به تحولات سیاست بین الملل است. چین در کانون این روند قرار دارد. یکی از کلیدی ترین متغیرهای نقش آفرین در روند تغییر سیستمی و سمت و سوی گذار در نظم بین المللی، نگرش و رفتار راهبردی قدرت های در حال ظهور است. نویسندگان در این مقاله کوشش کرده اند که نگرش چین به سه نظم هژمونیک، نهادینه و موازنه قدرت را تبیین نماید. پرسش اصلی پیش روی این مقاله این است که مولفه های کلیدی شکل دهنده به نگرش و رفتار راهبردی چین در قبال نظم های بین المللی کدامند؟ فرضیه مقاله این است که مخالفت با نظم هژمونیک، نقش آفرینی رو به گسترش در نظم مبتنی بر موازنه قدرت، تجدیدنظرطلبی اصلاح گرایانه در قبال نظم نهادینه و نهادسازی موازی، مولفه های شکل دهنده به نگرش و رفتار راهبردی چین در قبال نظم های بین المللی را تشکیل می دهند. یافته های مقاله نشان می دهد که رفتار راهبردی چین در سیاست بین الملل بسیار پیچیده تر از کلیشه های رایج همچون «چالشگر» یا «تجدیدنظرطلب» است. این کشور در نظم هژمونیک در موقعیت چالشگر، در نظم موازنه قدرت به مثابه جستجوگر امنیت و در نظم نهادینه به عنوان بازیگر نظم ساز رفتار کرده است.

Due to the importance of Tabriz in various historical periods after the Mongol’s invasion to the end of the Qajar period, as continuously being the capital city or the residence city of the prince, entrance to this city has been reflected in various reports. Most of the foreigners who entered Iran from European countries came from Caucasus Road to Tabriz and reported many buildings on their way. Moreover, this road was one of the most significant roadways for Caravans on the Silk Road, where various residential buildings have been constructed. Alaki caravansarai is one of the most important roadside accommodations in Northwest Iran, and so many reports about it and the quality of its façade decorations can be traced in the travelogues of foreigners who traveled to Iran. Its vastitude and elegant entrance gate nevertheless, this building has unfortunately been neglected and was about to be ruined in the 19th century and afterward. However, the beauty of its entrance gate has gained the attention of many people and has been reported in many sources. Based on the ornaments used, recent sources in the history of architecture have estimated its date to the 12th century and Ilkhanid Abū Saʿīd Bahādor Khan and the Timurid period. These sources based their estimation only on the type of ornaments used on its entrance gate and its probable that the existence of dated artworks of the Ilkhanid period nearby, such as the Mihrab of Marand’s Jame Mosque, has influenced this speculation. This article aims to meticulously study this building in various travelogues, al-Wqafīyya al-Rashīdīyya, and other sources in the history of architecture and discusses the ornament types used and their history. The detailed study of the documents and sources indicated that this building could belong to the presidency period of Ḵᵛāja Rašid-al-Din Fażl-Allāh, and based on his emphasis to establish this building, can be dated 1297-1309. The ornaments, moreover, indicate the transient period from brickwork to tilework which happened in the late 13th and early 14th centuries

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

سالمندی را می توان از چشم اندازهای نظری مختلف مورد مطالعه قرار داد. در این مقاله، نگارنده با اتخاذ رویکرد سالمندشناسی فرهنگی، توضیحی از سالمندی در نظریه های فمینیستی، تلاقی و پست مدرن با هدف ارتقاء دانش مفهومی و نظری در مطالعات سالمندی ارایه می دهد. سالمندشناسی فرهنگی، فمینیستی و پست مدرن، تنوع، تکثر و پیچیدگی های تجربه سالمندی را نشان می دهند و با اتخاذ چنین رویکردی در مطالعات سالمندی می توان به فهم صداها، روایت ها و تجربه زیسته گروه های متنوع، آسیب پذیر و در حاشیه سالمندان دست یافت. این رویکردها روایت گر سالمندی سیال، متکثر و چندگانه است. تجربه سالمندی در جامعه ایرانی نیز حکایت گر تجربه ای ناهمگون، نابرابر و متکثر است و نمی توان از سالمندی یکدست و یک شکل در جامعه ایرانی صحبت کرد بلکه سالمندی در ایران پدیده ای اجتماعی و نابرابر است. سالمندی نه تنها مبتنی بر تفاوت های جنسیتی، تجربه ای متکثر است، بلکه سالمندی در تلاقی جنسیت با سایر مولفه های اجتماعی چون موقعیت طبقاتی، وضعیت سلامتی و تفاوت های قومیتی و فرهنگی نیز به شکل متفاوت و نابرابری تجربه می شود؛ به گونه ای که می تواند محرومیت، نابرابری و فرودستی مضاعفی را تولید کند. ملاحظه این تفاوت ها و نابرابری های اجتماعی در تحلیل موضوع سالمندی بسیار بااهمیت و ضروری است و از بینش مفهومی و نظری تولید شده در این حوزه می توان در سیاست گذاری های اجتماعی سالمندی بهره برد.

Identifying the constraining factors of production and yield gap is very important. Therefore; this research was performed to identify the production constraining factors of local rice cultivars. All management practices from nursery preparation to harvesting stages for 100 paddy fields of local rice cultivars were recorded through field studies, in Sari, from 2015-2016. In the CPA, the actual and calculated potential yield were 4495 and 5703 kg/ha, respectively and the gap was 1221 kg/ha. The yield gap caused by number of top-dressing variables was 324 kg/ha, equal to 27% of the total yield gap. The yield gap related to previous year of legumes cultivation was 218 kg ha-1, equal to 18% of the total yield variation. Among the 10 variables entered in the CPA model, the effects of top-dress fertilizer application and its application frequency and foliar application were remarkable, which could compensate a significant part of the yield gap (444 kg/ha, 37% of total) in the farmers’ fields by managing these variables. According to boundary line analysis (BLA) finding, actual yield mean on the basis of optimal limit related to 12 variables under study was 5369 kg/ha, with 881 kg/ha yield gap . Mean Relative yield and Relative yield gap for 12 variables (transplanting date, seedling age, number of seedlings per hill, planting density, nitrogen and phosphorous per hectare, nitrogen before transplanting, harvesting date, lodging problem, pest problem, diseases problem and weeds problem) were 83.64 and 16.35 kg/ha, respectively. Based on the finding, it can be stated that the model precision is appropriate and can be applied for both estimation of the quantity of yield gap and determining the portion of each restricting yield variables.